bootstrap table

Patron

gen. Gustaw Konstanty
Orlicz-Dreszer

Mobirise
ur. 2 X 1889 r. w Jadowie
Absolwent gimnazjum w Częstochowie. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu we Lwowie oraz na Wydziale Handlu Uniwersytetu w Leodium w Belgii. Absolwent Akademii Eksportowej w Hawrze. Już w gimnazjum włączył się w działalność niepodległościową. Był aktywnym członkiem nielegalnego Związku Młodzieży Polskiej "Zet". W 1905 r. stanął na czele akcji strajkowej w walce o polską szkołę. Członek konspiracyjnej organizacji Związku Przyszłość "Pet". W Belgii działał w organizacji Zjednoczenie Młodzieży Polskiej. W okresie I Wojny Światowej brał udział w bitwach 1. Pułku Ułanów I Brygady Legionów, wyróżniając się niebywałą odwagą i brawurą, a także ogromnymi uzdolnieniami dowódczymi. Zastępca dowódcy pułku legendarnego majora Beliny. Był darzony przez Józefa Piłsudskiego wielkim uznaniem. W 1918 r. mianowany przez dowódcę Polskiej Organizacji Wojskowej, Edwarda Rydza - Śmigłego, komendantem okręgu wojskowego w Chełmie. 2 listopada 1918 r. przy udziale Felicjana Lechnickiego, Wiktora Ambroziewicza i grupy peowiaków, rozbroił garnizon austriacki, zdobywając przy tym duże ilości broni, amunicji, zapasów wojskowych oraz 10 milionów koron, które zasiliły kasę rządu lubelskiego. Rotmistrz Orlicz-Dreszer zarządził w powiecie chełmskim pobór trzech roczników rekruta do polskiego wojska i przystąpił do formowania 1. Pułku Szwoleżerów oraz 35. Pułku Piechoty. Jednocześnie spowodował przejście na stronę polską batalionu austriackiego złożonego z Czechów. Jeńcy włoscy, internowani w chełmskim obozie, z rozkazu Dreszera otrzymali broń i zasilili stronę polską. Wkrótce wojska austriackie zostały wyparte z powiatu chełmskiego, opanowano także Włodawę i Hrubieszów. Generał Orlicz-Dreszer w wojnie wyróżnił się jako wspaniały żołnierz i świetny dowódca. Oddany pracy społecznej i państwowej przyjął prezesurę Zarządu Głównego Ligi Morskiej i Kolonialnej. Był odznaczony Orderem Virtuti Militari i czterokrotnie Krzyżem Walecznych, pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Zginął w katastrofie lotniczej pod Orłowem 16 VII 1936 r. Został pochowany na Cmentarzu Marynarskim w Gdyni-Oksywiu.