create your own site for free

Zofia
Grzesikowska-Omernik

1942 – 2008

nauczyciel chemii w latach 1973 - 1997

Studiowała chemię na Wydziale Matematyczno – Fizyczno – Chemicznym w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku. W latach 1966 – 69 pracowała w Technikum Ekonomicznym i I Liceum ogólnokształcącym w Działdowie. Po powrocie do Chełma podjęła pracę w laboratorium Cementowni Chełm. 

Od 1973 r. związana z II LO aż do odejścia na emeryturę w 1977 r. W latach 1975 – 81 i 1985 – 86 pełniła funkcje wizytatora – metodyka przy Kuratorium Oświaty i Wychowania w Chełmie. Ukończyła studia podyplomowe oraz wiele kursów i seminariów organizowanych przez Ministerstwo Oświaty i Wychowania oraz Instytut Kształcenia Nauczycieli. Swoją wiedzą dzieliła się z nauczycielami chemii na lekcjach koleżeńskich i konferencjach metodycznych.

Przygotowywała uczniów do Olimpiady Chemicznej i organizowała konkursy przedmiotowe. Współpracowała ze szkolną służbą zdrowia i Poradnią Wychowawczo - Zawodową w ramach wdrażania programu wychowania zdrowotnego. Zyskała sympatię i pamięć wielu pokoleń uczniów oraz uznanie władz oświatowych w postaci nagród, np.: Ministra Oświaty i Wychowania (1997), Kuratora Oświaty i Wychowania (1980), Dyrektora Szkoły (1988, 1995). Odeszła po ciężkiej chorobie, pozostając na zawsze w pamięci wdzięcznych wychowanków.



Wspomnienie

Spotykamy w naszym życiu osoby, których nigdy nie zapominamy, które swoją osobowością wpłynęły na to, jakimi ludźmi jesteśmy tu i teraz. Takim nauczycielem była Pani Zofia Grzesikowska – Omernik. Jako człowiek pełen wdzięku i ciepła, o bardzo pogodnym charakterze, serdeczny, ale jednocześnie nauczyciel wymagający wiedzy i umiejętności w zakresie przedmiotu.

Pani Omernik była nauczycielem o dużej kulturze osobistej, którą okazywała w stosunku do uczniów, ich rodziców oraz pracowników szkoły. Wracam pamięcią do tych wydarzeń z życia szkoły, które w znaczny sposób wpłynęły na kształtowanie świadomości i umiejętności uczniów. Utwierdzam się w przekonaniu, że było ich wiele, ale chciałabym przytoczyć tylko niektóre z nich: organizowanie ciekawych wystaw dotyczących ochrony środowiska, sesji popularno – naukowych poruszających zagadnienia promieniotwórczości, zdrowej żywności oraz szerokiego wachlarza zagadnień związanych z ekologią. Ten wysiłek Pani Profesor nie został bez śladu. Ten trud przekazywania wiedzy, troska o wychowanie to zadanie zaszczytne i wymagające czasu i uwagi. Praca Pani Zosi pomagała uczniom odkrywać tajniki wiedzy, wyjaśniać to, co tak skomplikowane i współistotne z innymi dziedzinami życia.

Pani Profesor Omernik wyróżniała się wrażliwością etyczną. Przekazywana wiedza ukazywała autentyczną mądrość kształtującą postawę odpowiedzialności uczniów wobec przyszłości. […] Dzięki takiej postawie pozwalała im rozwijać się, dojrzewać pod wpływem ujawnianych możliwości, budować i umacniać mocne strony własnego „ja”. Umiała rozładować sytuacje trudne, broniła przed utratą wiary w pokonywaniu trudności. Pomimo tego, że chemia jest przedmiotem ścisłym, wymagającym pracowitości w uczeniu się i skrupulatności, umiała przełamać przeciętność i bierność. […].


Lilia Prończuk


Fragmenty wspomnienia z publikacji „III Zjazd Absolwentów i Nauczycieli II Liceum Ogólnokształcącego im. gen. Gustawa Orlicz – Dreszera: 1950 – 2010”, Chełm 25 – 26 czerwca 2010 r.